Konuşma Becerisinin Geliştirilmesinde Aile ve Öğretmene Düşen Görevler

Konuşma Becerisinin Geliştirilmesinde Aile ve Öğretmene Düşen Görevler

Konuşma becerisinin geliştirilmesinden önce anne ve babaların sağlıklı bir doğum için özen göstermeleri gerekir. Afazi, kekemelik, tutukluk, disleksi gibi konuşmayı etkileyen bir çok hastalığın temelini annenin gebe iken tutumları etkiliyor. Bunun için anne gebelikte kendine dikkat etmeli, beslenmesine dikkat etmeli, sigara alkol ve gereksiz ilaç kullanımından kaçınmalıdır.

Şimdi isterseniz doğum sonrasına bakalım.

Öğretmen sınıfta rahat bir konuşma ortamı oluşturmalı. Her öğrenci düşündüklerini rahatça ifade edebilmeli. Ailede de öyle anne ve babalar çocuklarının düşüncelerini rahatça söyleyeceği ortamı hazırlanmalı.

Konuşması için fırsatlar hazırlayın. Onların sevdiği ilgi alanlarına giren konuları açmaya çalışın. Onları sıkacak, ilgisini çekmeyecek konuların konuşulması çocuğun konuşması için bir fırsat değil aksine susup kalmasını sağlar.

Çocuğun cesareti kırılmamalı. Çocuğun cesaretini kırıcı sözler onun içine kapanmasına sebep olur.
Çocuklara konuşma esnasında güven kazandırılmalı. Çocuklar konuşurken kendilerine güvenli olurlarsa konuşmanın önündeki bir çok engeli yıkmış olurlar. Güveni olmayan çocuklar ise pısırıklaşır ve konuşmaktan kaçınırlar.

Ona örnek olun. Çocuktan konuşma becerisini salt iyi olması istenemez. Çocuklarımız aslında bizi taklit ederler. Bizler güzel konuşursak, toplumda kendimizi rahat ifade edersek çocukta bizi örnek alır. Aksi durumda biz içine kapanık, konuşmayan birisi olursak çocuğun bizi rol model alması gayet doğaldır.

Sık sık tekerlemeleri başvurun. Kekemelik, tutukluk gibi birçok hastalığında tedavisinde bu yöntem kullanılır. Yüksek sesle okuyacağımız tekerlemeler bizim konuşma becerimizi geliştirir. Ayrıca diksiyon eğitiminde de bu yöntem sık kullanılır.

Dinlemenin önemini kavratmalıyız. Unutmamalıyız ki iyi bir konuşmacı aynı zamanda iyi bir dinleyicidir.

Konuşmada yersiz sözlere ve tekrarlardan kaçınılması gerektiği çocuklara ifade edilmeli. Her sözüne öğretmenim, efendim gibi kalıplaşmış sözler kullanmaktan kaçınılmalı.

Konuşma esnasında gereksiz ses çıkarmaktan kaçınmalıyız. İıı, uuu gibi.

Jest ve mimiklerini güzel ve yerinde kullanmasını öğretmeliyiz.

Yazılı anlatımla desteklenen konuşmalar da çocuğun konuşma becerisi geliştirir.

 

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?